Obniżenie narządów – co to takiego?

with Brak komentarzy

obniżenie-narzadow

 

O obniżeniu narządów mówi się ostatnio coraz więcej. Choć według mnie, wciąż za mało.

Najczęściej z tym określeniem spotykają się młode mamy, u których takie schorzenie zdiagnozowano po porodzie. Bo to właśnie okres ciąży i porodu jest okresem kiedy do takich zmian dochodzi najczęściej. Druga grupa kobiet narażonych na obniżenie narządów, to kobiety po okresie menopauzy.

Problemem jednak,  jest nie samo występowanie takiego schorzenia, ale to, że wiele z tych kobiet nie ma pojęcia że właśnie u nich do obniżenia doszło.

Dla niektórych, samo określenie “obniżenie narządów”, może brzmieć dość abstrakcyjnie. No bo jak narządy mogą się obniżyć? Gdzie?!

Druga sprawa to to, że lekarze często rzucają taką diagnozą, nie wyjaśniając nic więcej. A żeby zacząć działać, podjąć leczenie, potrzeba wiedzieć z czym musimy się zmierzyć.

W dzisiejszym wpisie wytłumaczę Wam, czym jest obniżenie narządów rodnych, na czym takie schorzenie polega i przede wszystkim co można na nie poradzić.

 

Obniżenie narządów rodnych – co to w ogóle znaczy?

Obniżenie narządów jest jednym z etapów zaburzeń statyki narządów. Do zaburzeń takich dochodzi najczęściej w powodu niewydolności mięśni dna miednicy i/lub więzadeł miednicy mniejszej, których zadaniem jest podtrzymywanie narządów na miejscu.

Na skutek różnych przeciążeń dochodzi do osłabienia dna miednicy, które rozluźnia się, opada w dół, a wraz z nim opadają narządy.

 

Przyczyny

Do najczęstszych przyczyn obniżenia narządów należą:

  • osłabienie mięśnie dna miednicy
  • ciąża
  • poród (zwłaszcza przedłużające się parcie w drugiej fazie porodu)
  • porody narzędziowe
  • duży wysiłek fizyczny w czasie połogu
  • niedobór hormonów (estrogen)
  • proces starzenia się organizmu
  • nadmierne obciążanie dna miednicy

Rodzaje

Obniżenie możemy podzielić na kilka rodzajów, w zależności od tego, który z narządów uległ obniżeniu. Najczęściej występujące to:

  • obniżenie przedniej lub tylnej ściany pochwy (najczęściej występujący rodzaj obniżenia po porodzie)
  • obniżenie macicy
  • obniżenie pęcherza
  • obniżenie odbytnicy

 

Rozpoznanie

Aby rozpoznać obniżenie narządów konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu oraz badanie ginekologiczne. Pamiętajcie, że takie badanie powinno być przeprowadzone w pozycji pół leżącej.

 

Do oceny stopnia zaawansowania obniżenia wykorzystuje się zwykle skalę POP-Q:

  • Stopień 0 – bez zmian
  • I stopień – obniżenie poniżej połowy pochwy
  • II stopień – obniżenie do połowy długości pochwy
  • III stopień – obniżenie od połowy pochwy do poziomu błony dziewiczej (ok. 2 cm powyżej wejścia pochwy)
  • IV stopień – wypadnięcie narządów (znajdują się u ujścia pochwy lub poza nią)

 

W przypadku I i II stopnia obniżenia możliwe jest leczenie zachowawcze, czyli fizjoterapia oraz ćwiczenia mięśni dna miednicy. W stopniu III i IV, kiedy narządy znajdują się już poza pochwą, konieczny jest zabieg operacyjny.

 

Objawy obniżenia narządów

Trudno jest ocenić samodzielnie, czy doszło do obniżenia narządów. Dlatego tak ważne jest aby tuż po porodzie i zakończonym połogu wybrać się na wizytę kontrolną. A w jej trakcie poprosić lekarza, aby w trakcie badania sprawdził położenie narządów. Niestety lekarze nie zawsze to robią, a ja zachęcam Cię, abyś dla swojego zdrowia, po prostu się o to upomniała.

Objawy, które powinny Cię zaniepokoić:

  • uczucie ciężaru w pochwie lub dole brzucha
  • uczucie ciała obcego w pochwie
  • masz wrażenie, że coś “wypada” z Twojej pochwy
  • zauważyłaś uwypuklenie w okolicy pochwy
  • nietrzymanie moczu
  • dyskomfort lub ból podczas stosunku
  • często nawracające infekcje intymne
  • objawy te często nasilają się podczas aktywności fizycznej, długotrwałym kaszlu lub podczas długiego stania

 

Leczenie

W przypadku I i II stopnia obniżenia narządów bardzo dobre efekty daje fizjoterapia oraz trening dna miednicy. Dlatego tak istotne jest, aby rozpocząć leczenie jak najwcześniej. W bardziej zaawansowanych stopniach obniżenia, najpierw konieczna będzie operacja.

Dopiero po jej przeprowadzeniu możesz zająć się terapią oraz wzmocnieniem dna miednicy. Zabieg taki najczęściej polega na wstawieniu siatki podtrzymującej narządy, jednak o rodzaju operacji zawsze decyduje lekarz.

Często stosowaną metodą wspomagania leczenia jest pessaroterapia. Pessar jest to mały, silikonowy krążek, najczęściej w kształcie pierścienia, który umieszcza się w pochwie. Ma on za zadanie podtrzymywać narządy i nie dopuszczać do ich dalszego obniżenia.

Rodzajów i rozmiarów pessarów jest wiele i o tym jaki będzie najlepszy dla Ciebie decyduje lekarz, na podstawie badania. Lekarz też nauczy Cię jak taki pessar zakładać i usuwać. W przypadku obniżenia narządów najczęściej zakłada się pessar w dzień, a na noc usuwa.

 

Profilaktyka

O profilaktyce oraz zapobieganiu schorzeniom dna miednicy pisałam na blogu już wiele razy. Wszystkie artykuły na ten temat znajdziesz tutaj. Warto wdrożyć choć cześć z zasad zdrowego dna miednicy po to, aby uniknąć problemów w przyszłości.

Także jeśli jesteś młoda i nie masz dzieci, powinnaś wziąć te rady do serca. Im wcześniej zaczniesz dbać o siebie, tym mniejsza szansa na późniejsze problemy.

 

A co w przypadku kiedy do obniżenia już doszło?

Spokojnie, tutaj też coś poradzimy 🙂

  • po pierwsze i najważniejsze – idź do fizjoterepeuty. Tylko dzięki odpowiedniej terapii możesz uniknąć pogorszenia objawów oraz operacji
  • ćwicz mięśnie dna miednicy. Jeśli nie wiesz jak ćwiczyć, tego także nauczy Cię fizjoterapeuta. najbezpieczniej jest ćwiczyć w I i II stopniu obniżenia
  • w czasie ćwiczeń (zwłaszcza przy stopniu II) warto korzystać z pessaru.
  • nie obciążaj dna miednicy. Ogranicz dźwiganie do minimum, dbaj o odpowiednie nawyki toaletowe, pamiętaj o prawidłowej postawie
  • na czas leczenia zrezygnuj z aktywności, które nasilają objawy
  • zrezygnuj ze sportów takich jak: trampoliny, bieganie, długie treningi w pozycji stojącej, ćwiczenia i dyscypliny sportu wymagające dużej ilość podskoków
  • nie ćwicz brzuszków
  • staraj się jak najczęściej odpoczywać w pozycjach odwróconych, czyli takich kiedy biodra są wyżej niż tułów (np. klęk podparty na przedramionach lub leżenie na plecach z ugiętymi kolanami i poduszką pod biodrami)
  • w takich pozycjach możesz także ćwiczyć dno miednicy, dzięki sile grawitacji narządy opadają w kierunku klatki piersiowej, a tym samym odciążają dno miednicy
  • unikaj długiego stania

 

Jeśli chcesz otrzymać zestaw ćwiczeń dna miednicy zapisz się w formularzu poniżej. Dodatkowo dostaniesz dostęp do 3 dniowego minikursu na temat mięśni dna miednicy. Dowiesz się więcej na ich temat, jak o dno miednicy dbać, co ćwiczyć i czego unikać.